Knak.nl

Verkoopposter 2019

Met toch best een beetje pijn in het hart, hebben we besloten om definitief een punt te zetten achter ons “From here to …?” avontuur. Dat wil geenszins zeggen, dat we ophouden met reizen, zeker niet, maar wel gaan we dat op een andere manier inkleden en dus gaan we afscheid nemen van ons Mannetje. Onder het kopje “Onze auto” staat veel technische informatie over de uitvoering en inrichting. Bij “Foto’s” tref je twee albums aan: “MAN technisch” en “Ons Mannetje van alle kanten”.  Samen geeft dat al een aardig beeld.

De vraagprijs bedraagt € 69.500.

Wat verder nog belangrijk is: de auto wordt in principe leeg geleverd. Dat betekent dus, dat de uitgebreide set gereedschap, reserve-onderdelen, generator etc. niet is inbegrepen. Dat geldt ook voor de inventaris. Tenslotte zij nog vermeld, dat we ook nog een donorauto in de aanbieding hebben. Die is in de loop van de tijd al aardig gekannibaliseerd, maar er zit in ieder geval nog een z.g.a.n. motor en versnellingsbak in. Die hebben slechts 12.000 km gedraaid.

Alles is bespreekbaar en onderhandelbaar. We staan open voor ieder serieus bod en zijn ook gaarne bereid aanvullende informatie te verschaffen.

Gaarne in eerste instantie reageren via gerard@knak.nl of via whatsapp +31653759756..

Hoewel het alweer anderhalve maand geleden is, dat ik jullie heb verblijd (ahum) met een van onze verhalen, is het nog maar een goede twee weken geleden, dat we Nederland verlieten voor ons vervolg op het “From here to …?” avontuur. […]

Vaak moet ik de laatste weken denken aan een uitspraak van Hans de Duitser, je weet wel, die voormalige vrachtwagenmonteur, die mij aanvankelijk goed geholpen heeft, maar wiens goed bedoelde advies indirect tot de onbedoelde hoogtestage in Medellín heeft geleid. Hij zei: “Als je zoals wij overlanders reizen, dan plan jij niet maar je auto”. […]

Dit had eigenlijk de vorige aflevering zullen worden, maar toen ik 1,5 pagina verder was en nog niets over de rest van onze overige ervaringen had geschreven, besloot ik het deel, dat over Overlanders ging, eruit te gooien en eventueel snel als korte aflevering afzonderlijk te publiceren. Wellicht was het er nog niet eens van gekomen, ware het niet, dat ik toch helaas een andere goede reden heb om onze vaste lezers van de laatste ontwikkelingen op de hoogte te stellen. […]

“Colombia, is dat wel veilig?” is een vraag, die we vooraf regelmatig te horen kregen. Zelfs nu we er zijn klinkt dat in sommige opmerkingen door. […]

Eigenlijk stonden de afgelopen weken volledig in het teken van de Darien Gap, het voor auto´s onbegaanbaar gebied op de grens van Panama en Colombia, dat bestaat uit moerasland en oerwoud. Had daar namelijk wel een weg gelopen, dan had ik er hier geen woorden aan vuil hoeven te maken, maar nu dwingt het ons om de boot te nemen en dat heeft de nodige voeten in de aarde. Maar daarover later meer. […]

De bladeren beginnen weer te vallen, de dagen worden weer korter, het gras is ’s morgens alweer wit, dan wordt het voor ons tijd om te vertrekken. […]

Het hoogtepunt van de regentijd in Panama moet nog komen, maar de afgelopen drie weken hebben we daar al een aardig voorproefje van gehad. Terwijl Nederland geplaagd wordt met extreme droogte, hebben wij al meer nattigheid over ons heen gekregen, dan ons lief is. […]

Niet lang nadat we in Nederland waren teruggekeerd, is onze auto door Joseph Wespe, kortweg Sepp, opgehaald bij de Swiss Palmgarden. […]

….. met een voor alsnog onduidelijke afloop. Eindigden we ons vorige verslag met de opmerking, dat we nog drie weken te gaan hadden om Panama City te bereiken, een toevallige ontmoeting met Jörg en Inka Moser leidde tot een geheel ander plan. […]