De verhalen zullen derhalve dikwijls bekend voorkomen, het avontuurlijke zal ook een stuk minder zijn. Althans, dat denken we nu, maar soms verzeil je ongewild in situaties, die dan toch weer stof tot schrijven opleveren. We zullen zien. Voor nu: zij die gaan reizen groeten u!
Met deze zinnen eindigde ik ons vorige verhaal dat medio januari het licht zag. […]
De beslissing is genomen, de teerling is geworpen: dit worden onze laatste maanden “Afrika”. Wisten we begin oktober nog niet helemaal hoe we na deze winter verder zouden gaan, nu is die duidelijkheid er wel. Eén ding wisten we al wel zeker, toen we aan deze laatste wintereditie begonnen: we gaan in ieder geval niet meer voor langere tijd naar Afrika. […]
Terwijl we zitten te wachten op onze vlucht naar Nairobi en aansluitend naar Amsterdam, gaat dit laatste verslag het World Wide Web op. Het is maar een heel kort berichtje dit keer. […]
Toen ik aan dit verslag begon, dacht ik niet voldoende stof tot schrijven te hebben. Wat moet je immers vertellen over een strandvakantie in Mozambique, waar de dagelijkse routine bestaat uit lezen, een beetje wandelen, af en toe een duik in de golven en verder alleen maar eten en drinken? Daar ben je gauw klaar mee toch? Daarom heb ik wat kleine anekdotes als strooigoed (pepernoten) toegevoegd. Het is tenslotte niet voor niets 5 december. […]
Als je in dit jaargetijde door Zimbabwe reist en de zon staat om twaalf uur ’s middags loodrecht boven je hoofd, waardoor schaduwen inkrimpen tot wat vlekjes rond je voeten, dan weet je dat je het warm zult hebben. Maar er blijkt altijd nog weer een overtreffende trap te zijn, zoals in de afgelopen weken is gebleken: een heuse hittegolf, waarbij de temperatuur oploopt tot ver in de 40 graden Celsius. Wat het allemaal nog wat pittiger maakt, is, dat de regentijd op zich laat wachten; de hele natuur snakt naar water. Iedere dag kijken de mensen naar de lucht om opnieuw weer vast te stellen, dat er geen wolkje te zien is…. […]
De eerste drie weken van de 2015-2016 aflevering van onze “From here to …?” trip zitten er weer op en staan vooral in het teken van olifanten. Misschien claimt een ander land al die titel, maar ik zou hem aan Botswana willen geven: land van de olifanten. Uit het verdere verslag zal wel blijken waarom. […]
Nog een paar nachtjes slapen en dan ………, dan vertrekken we zoals gebruikelijk naar Windhoek in Namibië, waar ons Mannetje ongeduldig op ons staat te wachten, klaar voor een nieuw avontuur in de serie “From here to ….?”. […]
Je moet wel een erg trouwe lezer van deze site zijn om nog te weten, dat wij in 2012 met de Austin Healey Club naar Noorwegen zijn geweest en al helemaal niet, dat ik dat verslag beëindigde met de opmerking, dat een nauwelijks te onderdrukken verlangen zich van mij had meester gemaakt om nog eenmaal het zuiden van Noorwegen te bezoeken. Op voornoemde reis had ik het gevoel, dat ik iets miste, iets wat ik in 1982 en 1990 wel ervaren had: de ongeplaveide wegen over de hoogvlaktes, nog meer fjorden, watervallen en sneeuw. Vorig jaar wisten we het al: in juni 2015 gaan we het nog een keer doen, een rondreis van ruim twee weken door het zuiden van Noorwegen. […]
Iedere keer als je weer een verslag de lucht in wilt sturen, denk je na over een pakkende titel, die dan ook nog zoveel mogelijk de lading dekt. Dat we daarbij de laatste tijd de neiging krijgen om in het Engels te denken, laat zich verklaren door al die maanden, dat je door Engelstalige landen reist. […]
We waren nog heel wat van plan toen we Tanzania inreden, maar daar is niet veel van terecht gekomen. Onze bedoeling was namelijk om naar Lake Tanganyika te rijden en vandaar zuidwaarts verder naar Zambia. Op de kaart leek het zo leuk, maar de praktijk was weer eens veel weerbarstiger. […]
