Mochten er onder de lezers mensen geweest zijn, die nog een beetje twijfelden of ze ooit ook zo’n avontuur zouden willen aangaan, dan zijn ze na ons oorwormen-verhaal voorgoed genezen. Wat een reacties hebben we op dat verhaal gehad. En dan vooral op die ene. […]
Zijne doorluchtige hoogheid, de ambassadeur van Ghana, gezeteld in Ougadougou, Burkina Fasso, heeft in zijn oneindige wijsheid besloten, dat Wil Kruis en Gerard Rooks alsnog welkom zijn in Ghana. Uiteraard hebben we hem uitgebreid bedankt voor deze wijze beslissing. Met de visa op zak laten wij morgen, 15 novenber 2012, deze decadent luxe omgeving achter ons om ons in het Mannetje westwaarts te begeven. Is alles toch nog op zijn pootjes terecht gekomen!
Daar ging het allemaal om
Ons vorige verslag eindigde met een opmerking over het belangrijkste wat ons toen te doen stond: het verkrijgen van een visum voor Burkina Fasso en Ghana. Welnu, die eerste hadden we zogezegd in een zucht en een scheet, de laatste hebben we nog steeds niet en het begint er steeds meer naar uit te zien, dat we die helemaal niet gaan krijgen. Maar daarover straks meer, laten we eerst maar eens een aantal zaken chronologisch afwerken. […]
Lieve lezers,
Regelmatig krijgen we de opmerking, dat men bij het verzenden van een reactie een foutmelding krijgt. Hoogstwaarschijnlijk komt dit, omdat je voor het verzenden van de reactie een opdrachtje uit moet voeren om aan te geven, dat je een echt mens bent en niet een computer, die allemaal onzin berichten op onze site achterlaat. Het leek ons goed om dit even te vermelden, want het zou jammer zijn, als op die manier de reactie achterwege blijft.
Groetjes van Wil en Gerard
Het kostte ons enige moeite om op gang te komen, maar inmiddels hebben we ons kamp opgeslagen in The Sleeping Camel te Bamako, de bruisende hoofdstad van Mali. […]
Verzuchtten we de vorige keer al hoe warm het wel niet was, het blijkt nog erger te kunnen. Maar daarover willen we het nu het hebben, dat komt later nog wel een keer. Nu willen we wat meer vertellen over Paradise Beach. […]
We wilden naar de warmte, nou die hebben we gekregen. En niet zo zuinig ook. Meteen toen wij uit het vliegtuig stapten, sloeg de warmte als een natte deken over ons heen. […]
De dagen worden weer korter, het gras is ’s morgens nat van de dauw, het Volksfeest in Winterswijk is weer uitbundig gevierd, kortom de zomer is voorbij en het wordt tijd om weer naar warmere oorden te vertrekken. […]
‘s Winters naar warmere oorden, ‘s zomers lekker thuis en hier van de zomer genieten. Dat was het plan toen we aan ons “From here to …?” avontuur begonnen. Maar hoe anders liep het meteen al in de eerste zomer, deze zomer van 2012. […]
Nog nooit is een eerste kennismaking met een land ons zo slecht bevallen als met The Gambia. Schaamteloze ambtenaren, die zonder enige gene geld voor zichzelf vragen. Een ferry waar je alleen maar op komt, nadat je links en rechts wat bedragen achtergelaten hebt. Het had maar weinig gescheeld of we hadden rechtsomkeert gemaakt. “This is Africa” is een dooddoener, waarmee op dit continent het onvermogen om iets goed te organiseren vaak wordt afgedaan. Voor ons is “This is Africa” vooral “This is The Gambia” geworden. […]
