Nog een paar nachtjes slapen en dan ………, dan vertrekken we zoals gebruikelijk naar Windhoek in Namibië, waar ons Mannetje ongeduldig op ons staat te wachten, klaar voor een nieuw avontuur in de serie “From here to ….?”. […]
Je moet wel een erg trouwe lezer van deze site zijn om nog te weten, dat wij in 2012 met de Austin Healey Club naar Noorwegen zijn geweest en al helemaal niet, dat ik dat verslag beëindigde met de opmerking, dat een nauwelijks te onderdrukken verlangen zich van mij had meester gemaakt om nog eenmaal het zuiden van Noorwegen te bezoeken. Op voornoemde reis had ik het gevoel, dat ik iets miste, iets wat ik in 1982 en 1990 wel ervaren had: de ongeplaveide wegen over de hoogvlaktes, nog meer fjorden, watervallen en sneeuw. Vorig jaar wisten we het al: in juni 2015 gaan we het nog een keer doen, een rondreis van ruim twee weken door het zuiden van Noorwegen. […]
Iedere keer als je weer een verslag de lucht in wilt sturen, denk je na over een pakkende titel, die dan ook nog zoveel mogelijk de lading dekt. Dat we daarbij de laatste tijd de neiging krijgen om in het Engels te denken, laat zich verklaren door al die maanden, dat je door Engelstalige landen reist. […]
We waren nog heel wat van plan toen we Tanzania inreden, maar daar is niet veel van terecht gekomen. Onze bedoeling was namelijk om naar Lake Tanganyika te rijden en vandaar zuidwaarts verder naar Zambia. Op de kaart leek het zo leuk, maar de praktijk was weer eens veel weerbarstiger. […]
Natuurlijk is Rwanda ook het land van “Gorilla’s in the mist” en het land van de duizend bergen, zoals het Ministerie van Toerisme het land graag op de kaart zet, maar voor ons was toch de genocide, die hier in 1994 plaatsvond, het alles overheersende thema. […]
Of de titel taalkundig wel kan, betwijfel ik, maar gaandeweg dit verhaal wordt wel duidelijk wat we hiermee bedoelen. We verlieten jullie de vorige keer aan de grens van Kenia en Oeganda, toen ’s ochtends een politieman dacht wat parkeergeld van ons te kunnen incasseren. […]
Als je vroeger als schepeling de evenaar voor het eerst overstak, dan kreeg je een doop van Neptunes om dat bijzondere moment te vieren. Misschien gebeurt dat nu ook nog wel, maar sinds we vliegen en naar alle hoeken van onze aardbol reizen is het passeren van de evenaar helemaal niet meer bijzonder. […]
Dat zijn zo ongeveer de eerste woorden, die je in je mond neemt als de klok twaalven heeft geslagen en het nieuwe jaar nog maar enkele seconden oud is. Samen met de vrienden waarmee je het oude jaar hebt uitgeluid, hef je het glas en toast je op de toekomst, niet bevroedend dat slechts luttele uren later, de pech opnieuw toeslaat. […]
De laatste weken voor ons kerstreces 2014 zullen we ons nog lang heugen, vooral ook door de traagheid van de internationale pakketjesbezorger DHL en het gigantische geklungel van onze nationale trots, de KLM. Mijn Facebook vrienden zijn aardig op de hoogte, middels bijna dagelijkse updates, die ik de wereld in heb gestuurd en waar de frustratie van afdroop. […]
De echt oplettende lezer van onze verhalen zal zich waarschijnlijk nog wel herinneren hoe we ons vorige verslag beëindigden, maar voor de minder goede zal ik hem hier even herhalen: ”We hebben nog bijna een maand om Nairobi te bereiken en dat moet een piece of cake zijn”. […]
