Knak.nl

Nee, dit wordt niet een verhandeling over het boek van Suzanne Vermeer, pseudoniem voor de auteur Paul Goeken. Nee, wij hebben onze eigen Noorderlicht-story gemaakt. […]

Dit bericht is vooral bedoeld voor reizigers die overwegen deze service aan te schaffen. De bottom line van dit verhaal is, dat je je voor noodgevallen nooit op deze service mag verlaten, want dan zou je wel eens bedrogen uit kunnen komen. […]

De laatste loodjes plegen nogal eens het zwaarst te wegen. Dat geldt ook wel een beetje voor onze laatste weken in Zuid-Afrika. Je zou ook kunnen zeggen, dat wij er alles aan doen, bewust of onbewust, om voor een sappig verhaal te zorgen. […]

Het is lente in Zuid-Afrika en volgens vele bewoners van dit land niet een van de betere. “Het is te lang winter geweest” hoor je veel. “Het heeft (te) veel geregend”, is een andere. Wij hebben gemerkt, dat de lente hier nogal wisselvallig kan zijn. Zo heb je stralende dagen van 30-40 graden, zo is het somber, regenachtig en kil. Gelukkig overheersen de mooie dagen. Bovendien laat de natuur zich nog op veel plaatsen in al haar pracht zien, met overal bloemen. En daar genieten we dagelijks van. […]

Het contrast had niet groter kunnen zijn: meteen nadat we de grens naar Zuid-Afrika waren overgestoken veranderde zo ongeveer alles. Het landschap, het aanzicht van de dorpen en zelfs het weer! Om met het laatste te beginnen: voor het eerst sinds weken zagen we weer wolken. Aanvankelijk slechts wat vegen, maar gaandeweg werden het echte wolken waar zomaar regen uit had kunnen vallen. Dat gebeurde nog net niet, maar het strak blauwe was er wel een beetje af. […]

Afscheid van Namibië maar niet voor lang, want volgend jaar april zijn we in ieder geval weer terug. In de afgelopen zes weken hebben we vrijwel alle hoogtepunten ten westen van Windhoek gezien. Van de noordwest kant hadden we al verslag gedaan, hier volgt een verslag uit het zuidwesten. […]

Het uiterste noordwesten van Kaokoveld hebben we niet gehaald, omdat, zoals we in ons vorige verslag al hadden aangegeven, ons Mannetje daarvoor niet geschikt is. Maar zelfs als hij wel geschikt zou zijn, is de vraag maar of we het dan wel gedaan zouden hebben, want zoals jullie inmiddels wel weten, zoeken wij de hele moeilijke pistes niet op. Niettemin durven wij te zeggen, dat wij een aardige indruk hebben gekregen, van het noordwesten en midden van Namibië, van het Kaokoveld respectievelijk het Damaraland. […]

We wisten dat we nog een paar klusjes te klaren hadden voordat we weer konden rijden, maar dat er nog een paar onverwachte bij kwamen, waardoor ons verblijf op de Trans Kalahari Inn bijna twee weken zou gaan duren, dat hadden we natuurlijk niet verwacht. […]

“’t Is weer voorbij die mooie zomer, die zomer die begon zowat in mei”, zo zong Gerard Cox het jaren geleden al en zo zouden wij het anno 2013 ook wel kunnen zingen. […]