Zelfs na twee weken ligt deze nog vers in de herinnering: de “Entrada de Mexico” geheel vrij naar het liedje uit lang vervlogen tijden “Entrada de Bilbao” van José Feliciana. Toen ik het opzocht bleek “entrada” in het liedje voor oorlog te staan en zo erg was het nu ook weer niet, maar hoe een simpele ambtenaar onze binnenkomst in Mexico wist te vergallen, was toch wel weer exemplarisch voor de willekeur van een geuniformeerde. […]
Het was een gebruikelijke opmerking in vroeger tijden, als mensen na hun werkzame leven niets anders meer deden, dan uit het raam staren, vanachter een vensterbank gevuld met geraniums. Het enige vertier bestond uit het kijken naar de voorbijgangers, meestal dezelfde mensen uit de straat. […]
Op 12.000 meter hoogte en nog 13 uur vliegen voor de boeg, bedenk ik me, dat ik meteen wel aan een verslag kan beginnen, want als we thuis zijn zal er ook niet veel van komen. Dan wacht weer een drukke agenda. Nou ja, voor een pensionado welteverstaan. […]
Het kostte me dit keer meer moeite dan anders om een passende titel te bedenken voor deze aflevering. Moet ik überhaupt nog wel een verhaaltje de wereld in sturen van een min of meer normale vakantiereis, die iedereen kan maken? Hoort dat nog wel thuis in de “From here to ….?” reeks? Die was toch immers afgesloten? Tja, dat is het nou juist. De afgelopen reis heeft ons aan het denken gezet en hoewel de uitkomst nog niet helemaal zeker is, beginnen we steeds meer te neigen naar een vervolg van het reizen met ons Mannetje en als zodanig past dit verhaal toch wel in die reeks. Heintje Davids is er niks bij! Voor de jongeren onder ons: Heintje was een zangeres, die iedere keer haar definitieve afscheid aankondigde, maar dan toch weer het toneel opging. Dat heeft ze heel lang vol gehouden…..
In december 2017, toen we met Kerstmis met z’n allen naar de Kaapverdische Eilanden gingen, heeft Bregje de familieapp met die naam aangemaakt. Sindsdien gebruiken we die app nog steeds om familie-weetjes uit te wisselen. Omdat dat samenzijn zo goed beviel werd het plan opgevat om te gaan sparen voor een volgend uitstapje. Hoewel de afstand best wel groot is voor een vakantie van slechts negen dagen, werd unaniem besloten, dat het Zuid-Afrika moest worden. […]
Het laatste bericht van dit jaar bestaat vooral uit een kerstkaart, waarmee ik normaliter een bericht afsluit. Meestal gebruik ik een mooie foto van iets wat we in het afgelopen jaar hebben gezien of hebben meegemaakt. Met die traditie breken we, omdat we met bijgaande foto ook iets willen symboliseren. […]
Het duimen van jullie heeft niet mogen baten: voor ons geen overtocht met de ferry over Lake Kariba. Een week lang mochten we hopen, dat we een leuk boottochtje zouden gaan maken, maar op de dag van de afvaart volgde een enorme domper: we werden weggestuurd! […]
Het vraagteken ontbreekt in de titel, maar hoort er wel degelijk te staan, want zelfs op het moment van schrijven, zijn we nog niet 100% zeker of we met de ferry, die soms over Lake Kariba vaart, mee mogen dan wel kunnen. […]
Op 14 oktober moesten wij uiterlijk Zuid-Afrika verlaten omdat dan ons Carnet des Passages zou verlopen. Hoewel je de volgende dag met het nieuwe Carnet weer terug kunt keren, dwingen ze je eerst om naar een ander land te gaan. Dat mag niet Namibië of Botswana zijn, want die zitten in het gemeenschappelijke douanegebied. Dus kun je kiezen tussen Angola, Zimbabwe en Mozambique. Zambia zou je ook nog tot de mogelijkheden kunnen rekenen, maar dan heb je er al een lange rit door Botswana of Namibië op zitten. […]
In 2011 bedachten we dit motto. Niet alleen moest dit tot uitdrukking brengen, dat we niet wisten welke landen we zouden gaan bezoeken, maar ook dat we geen idee hadden hoe lang we deze vorm van reizen leuk zouden vinden. We vertrokken uit Winterswijk met als doel om over land naar Zuid-Afrika te reizen. Zo gezegd, zo gedaan!
